Władysław Łabaj urodził się w 1925 roku w Sędziszowie Małopolskim. W 1943 roku wstąpił do Armii Krajowej. Służył w Placówce Sędziszów „Sława”, strukturach dywersyjnych Obwodu AK Dębica oraz w oddziale „Dzwon”. Brał również udział w akcji „Burza”.
Po zakończeniu II wojny światowej nie zaprzestał działalności niepodległościowej. Kontynuował ją w strukturach Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Przez kilka lat pozostawał w ukryciu. W grudniu 1951 roku został zatrzymany po walce z funkcjonariuszami Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Urzędu Bezpieczeństwa.
14 lutego 1952 roku Wojskowy Sąd Rejonowy wydał wobec niego wyrok śmierci. Władysław Łabaj został zamordowany 21 marca 1952 roku w więzieniu na Zamku w Rzeszowie. Posługiwał się pseudonimami „Uciekinier” i „Drań”.
Odnaleziony po ponad siedmiu dekadach
Przez dziesięciolecia miejsce pochówku Władysława Łabaja pozostawało nieznane. Jego szczątki zostały odnalezione przez Instytut Pamięci Narodowej w 2025 roku w Rzeszowie. Przeprowadzone w 2026 roku badania pozwoliły potwierdzić ich tożsamość.
Dzięki temu po 75 latach od śmierci możliwe było uroczyste pochowanie żołnierza w jego rodzinnej miejscowości.
Uroczystości rozpoczęła Msza Święta Pogrzebowa w Kościele pw. Narodzenia NMP przy ul. Jana Pawła II, po jej zakończeniu doczesne szczątki Władysława Łabaja ps. „Uciekinier” – żołnierza Obwodu AK Dębica i działacza Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” spoczęły na Cmentarzu Komunalnym w Sędziszowie Małopolskim
- poinformował Instytut Pamięci Narodowej w Rzeszowie.
W godzinach popołudniowych w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury odbył się panel historyczny poświęcony Władysławowi Łabajowi oraz innym Żołnierzom Niezłomnym.
IPN poszukuje kolejnych ofiar
Historia Władysława Łabaja jest częścią prowadzonego od lat procesu poszukiwania osób, których miejsc pochówku przez dziesięciolecia nie udało się ustalić. Odnalezienie szczątków i późniejsze badania identyfikacyjne pozwalają przywrócić tożsamość osobom, które po śmierci zostały pozbawione oznaczonego grobu.
Jak informuje IPN, do tej pory Instytut odnalazł szczątki około 2600 osób, z których zidentyfikowano około 300. Każda potwierdzona identyfikacja pozwala rodzinom poznać miejsce pochówku bliskich i oddać im należną pamięć.
W przypadku Władysława Łabaja droga do rodzinnego grobu trwała ponad siedem dekad. Po latach jego szczątki zostały odnalezione, zidentyfikowane i pochowane w Sędziszowie Małopolskim.
Komentarze (0)