Rok Karola Nawrockiego w Pałacu Prezydenckim. Tak głosowało Podkarpacie i Rzeszów

Mija rok od zaprzysiężenia

6 sierpnia 2025 roku Karol Nawrocki złożył przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym i objął urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Zastąpił na tym stanowisku Andrzeja Dudę, rozpoczynając pięcioletnią kadencję.

Do zwycięstwa doprowadził go niezwykle wyrównany wynik II tury wyborów. Karol Nawrocki zdobył 50,89 proc. głosów, a Rafał Trzaskowski 49,11 proc. Frekwencja wyniosła rekordowe 71,63 proc.

Podkarpacie zdecydowanie za Nawrockim

W województwie podkarpackim wynik był znacznie bardziej jednoznaczny niż w skali kraju.

Karol Nawrocki uzyskał tutaj:

• 71,02 proc. głosów
• Rafał Trzaskowski – 28,98 proc.

Rzeszów okazał się bardziej wyrównany niż reszta regionu, ale również tutaj zwyciężył kandydat popierany przez Prawo i Sprawiedliwość.

W stolicy Podkarpacia wyniki przedstawiały się następująco:

• Karol Nawrocki – 51,66 proc.
• Rafał Trzaskowski – 48,34 proc.

Pokazało to, że choć Rzeszów od kilku lat częściej głosuje inaczej niż większość województwa, w wyborach prezydenckich przewagę uzyskał właśnie Nawrocki.

Rok aktywnej prezydentury

Według danych Kancelarii Prezydenta w pierwszym roku urzędowania Karol Nawrocki:

• podpisał 211 ustaw,
• 33 ustawy zawetował,
• skierował 7 ustaw do Trybunału Konstytucyjnego,
• wniósł 20 własnych projektów ustaw,
• odbył 28 wizyt zagranicznych,
• przyjął 14 zagranicznych przywódców w Polsce.

Weta stały się jednym z najważniejszych narzędzi

Najbardziej charakterystycznym elementem pierwszego roku prezydentury było częste korzystanie z prawa weta.

Karol Nawrocki blokował m.in. część ustaw przygotowanych przez rząd, argumentując swoje decyzje koniecznością ochrony interesu państwa lub wskazując na zastrzeżenia konstytucyjne. 

Ze względu na brak większości 3/5 głosów w Sejmie, odrzucenie prezydenckiego weta pozostaje dla koalicji rządzącej bardzo trudnym zadaniem. W praktyce oznacza to, że Pałac Prezydencki zachował realny wpływ na proces legislacyjny.

Rok politycznej kohabitacji

Pierwszy rok kadencji upłynął pod znakiem tzw. kohabitacji, czyli współpracy – często trudnej – prezydenta wywodzącego się z innego obozu politycznego niż rząd.

Relacje pomiędzy Pałacem Prezydenckim a Radą Ministrów wielokrotnie prowadziły do sporów dotyczących kierunku zmian legislacyjnych. Jednocześnie prezydent próbuje realizować własną aktywność w polityce zagranicznej oraz bezpieczeństwa.

Kolejne lata mogą być jeszcze bardziej polityczne

Dla mieszkańców Podkarpacia, którzy w zdecydowanej większości poparli go w wyborach, pierwszy rok kadencji był potwierdzeniem stylu prezydentury zapowiadanego jeszcze podczas kampanii. Z kolei w Rzeszowie, gdzie różnica między kandydatami była znacznie mniejsza, ocena jego działań pozostaje bardziej zróżnicowana.