Myśliwi z Koła Łowieckiego „Kuropatwa” w Żołyni, w powiecie łańcuckim, spotkali się na tradycyjnym polowaniu hubertowskim. Uroczystości zorganizowane z okazji święta patrona myśliwych były okazją nie tylko do wspólnych łowów, ale również do pielęgnowania zwyczajów przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Tegoroczne obchody rozpoczęły się mszą świętą w intencji myśliwych. Następnie uczestnicy wzięli udział w polowaniu zbiorowym, a dzień zakończyli wspólną biesiadą z rodzinami i sympatykami łowiectwa.
Hubertus 2026 w Żołyni. Myśliwi rozpoczęli od modlitwy
Jak poinformowało Koło Łowieckie „Kuropatwa”, spotkanie rozpoczęła msza święta, podczas której uczestnicy dziękowali za opiekę św. Huberta, uznawanego za patrona myśliwych. Po nabożeństwie przyszedł czas na tradycyjne polowanie zbiorowe, będące centralnym punktem hubertowskich obchodów.
Za nami tradycyjne polowanie hubertowskie, które rozpoczęliśmy Mszą Świętą w intencji myśliwych, dziękując za opiekę św. Huberta - przekazali przedstawiciele koła.
Dla członków „Kuropatwy” wydarzenie miało przede wszystkim wymiar wspólnotowy. Było okazją do spotkania osób związanych z łowiectwem oraz podtrzymywania tradycji, które od wieków stanowią część polskiej kultury.
Kim był św. Hubert i dlaczego myśliwi obchodzą jego święto?
Hubertus obchodzony jest każdego roku 3 listopada, w dniu wspomnienia św. Huberta, patrona myśliwych, leśników i jeźdźców. W wielu miejscowościach uroczystości organizowane są również w weekendy przypadające w pobliżu tej daty. Z postacią świętego związana jest znana legenda. Według tradycji Hubert, początkowo zamiłowany do polowań, miał podczas łowów spotkać jelenia, pomiędzy którego porożem ukazał się świetlisty krzyż. Wydarzenie to stało się początkiem jego duchowej przemiany. Z tego powodu postać jelenia z krzyżem między rogami do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli myśliwskich. W Polsce Hubertus ma wieloletnią tradycję. Obchody łączą elementy religijne, zwyczaje łowieckie i spotkania towarzyskie. W wielu kołach organizowane są uroczyste zbiórki, msze hubertowskie, polowania zbiorowe i wspólne biesiady. Święto symbolicznie otwiera również jesienno-zimowy okres intensywniejszych polowań zbiorowych. Nie oznacza jednak formalnego rozpoczęcia całego sezonu łowieckiego, ponieważ terminy polowań na poszczególne gatunki zwierząt regulują odrębne przepisy.
Polowanie hubertowskie ma swoje zwyczaje
Tradycyjne polowanie organizowane z okazji Hubertusa różni się od zwykłych łowów przede wszystkim uroczystą oprawą. W wielu kołach rozpoczyna się zbiórką uczestników, podczas której przypominane są zasady bezpieczeństwa i przebieg polowania. Ważną rolę odgrywają sygnały wykonywane na rogach myśliwskich, a niekiedy również ceremonie związane z przyjęciem nowych członków do społeczności łowieckiej. Jednym ze znanych zwyczajów jest pokot, czyli uroczyste zakończenie polowania połączone z oddaniem szacunku pozyskanej zwierzynie. Tradycyjnie odbywa się on przy dźwiękach sygnałów myśliwskich. Charakterystycznym elementem Hubertusa jest także wspólne spotkanie po zakończeniu łowów. To czas rozmów, wspomnień i podsumowania doświadczeń z mijających miesięcy. Nie wszystkie koła obchodzą święto w identyczny sposób. Ostateczny program zależy od miejscowych tradycji i decyzji organizatorów.
Wspólna biesiada zakończyła obchody w Żołyni
Nie inaczej było w przypadku Koła Łowieckiego „Kuropatwa”. Po zakończonym polowaniu myśliwi spotkali się z rodzinami i osobami sympatyzującymi z łowiectwem. Jak podkreślili organizatorzy, była to okazja do wspólnego spędzenia czasu w serdecznej atmosferze.
Zwieńczeniem tego wyjątkowego dnia była wspólna biesiada w gronie myśliwych, ich rodzin oraz sympatyków łowiectwa, pełna serdecznych rozmów, radości i wspaniałej atmosfery - poinformowało Koło Łowieckie „Kuropatwa” w Żołyni.
Na zakończenie przedstawiciele koła podziękowali wszystkim uczestnikom za obecność i wspólnie spędzony czas, kierując do nich tradycyjne myśliwskie pozdrowienie „Darz Bór!”. Hubertus pozostaje dla polskich myśliwych okazją do spotkań, wspominania historii łowiectwa i kultywowania zwyczajów, które są ważną częścią tożsamości tego środowiska. Tegoroczne wydarzenie w Żołyni było kolejnym przykładem podtrzymywania tej tradycji na Podkarpaciu.
Komentarze (0)